odessa
Administrator
Anmeldungsdatum: 19.11.2004
Beiträge: 659
|
 Verfasst am: 25.03.2005, 19:59 Titel: Laurette Onkelinx: de moeite om eens te lezen ... |
 |
|
| Zitat: |
COLUMN
Laurette Onkelinx: de moeite om eens te lezen ...
23.02.2005 - 23.02.2005 - Laurette werd geboren op 2 oktober 1958 in Ougrée (België). Haar vader Gaston kwam uit Limburg. Hij bleef het accent van deze streek houden.
In oktober 1950 vond hij werk in Ougrée.
Hij werd een regionaal vakbondslid, toen schepen en tenslotte werd hij burgemeester.
Laurette heeft vijf broers en zusters.
Haar moeder is een Tunesische.
Zij studeerde rechten aan de Universiteit van Luik en werd later advocaat.
Zij huwde met Abbès Guenned. (Een Algerijn)
In 1988 werd zij verkozen in Luik.
In 1992 werd zij minister en zij zal minister blijven tot de Parti Socialiste in de oppositie terecht komt.
Patrick, de oudere broer van Laurette, bezit een restaurant "Beau Vivier" in Ougrée waar hij veel geld binnenrijft. Er wordt echter ook gezegd dat hij een
maandelijkse overheidstoelage ontvangt voor invaliditeit van een vroeger werkongeval.
Na een barbecue feestje op 26 april 2003 bij Alain Mathot (zoon van andere Mathot - [ Guy Mathot, één van de topsocialisten in Luik ] en Isabelle Simonis (die moest
aftreden), werd Patrick overvallen door twee gemaskerde en gewapende mannen.
Hij werd licht geraakt en werd in het ziekenhuis van Angleur opgenomen.
De opbrengsten van het feest, méér dan 12.500 euro, waren voorzien om in de kas van de PS te spijzen maar verdwenen spoorloos.
Sommigen zeggen dat het om een maffia-afrekening ging.
Enkele tijd later, werden de twee aanvallers gearresteerd. Het bleken naaste relaties van het slachtoffer te zijn.
Zij werden onmiddellijk opgesloten, maar hun advocaat - vreemd genoeg - was
Marc Uyttendaele, een deskundige in constitutioneel recht én de echtgenoot van Laurette Onkelinx.
Wij verwachten nog meer nieuws in verband met deze vreemde zaak. Vooral omdat Patrick onlangs werd gearresteerd voor het dragen van een vuurwapen zonder een vergunning!
De jongere zuster van Laurette Onkelinx verbleef in de gevangenis aan het eind van 1979 of begin 1980 en werd beschuldigd van drugsmokkel. In 1996 werd door Marokko een internationaal arrestatiebevel uitgereikt voor drughandel en
criminele organisaties tegen Abbès Guenned, de toenmalige echtgenoot van Laurette Onkelinx.
Maar de man was slim genoeg niet om naar Marokko terug te gaan. Op 31 juli 1997, werd hij onverwacht geklist en gearresteerd op de luchthaven van Zaventem waarbij
hij zijn diplomatieke paspoort (onschendbaarheid) gebruikte.
Laurette scheidde heel snel van hem om een schandaal te vermijden.
Sommigen zeggen dat dit de snelste scheiding in de geschiedenis was.
Één maand na de arrestatie, was de scheiding al officieel.
Abbès Guenned gebruikte illegaal een diplomatiek paspoort dat hij "als gift" had gehouden, men kan zich slechts afvragen met welk recht hij erin geslaagd was om dit document te verkrijgen aangezien hij nooit een diplomaat is geweest.
Op 21 juli 1998, werd Abbès Guenned echter opnieuw gearresteerd op dezelfde grond, deze keer op de luchthaven van Adnan Menderes in Izmir, Turkije.
Hij werd korte tijd in hechtenis genomen, werd bevrijd, en werd een paar dagen later opnieuw gearresteerd op verzoek van het Hoge Gerechtshof omdat Marokko om zijn uitlevering had verzocht.
'Heel toevallig' werd Uyttendaele als Guenned's advocaat ingehuurd, terwijl het Belgische Ministerie van Justitie tussenbeide kwam en Hassan Denizkurdu ten gunste van Guenned, valse verklaringen liet afleggen.
Om een diplomatieke rel te vermijden, werd Guenned definitief vrijgelaten.
Dit stuk van informatie werd gemeld bij Turkse krant Milliyet op 15 augustus 1998, onder de Turkse titel: "Esi van Belçikali Bakan krize yol açti"wat in het nederlands betekent, de "Partner van een Belgische minister veroorzaakt
een crisis."
Op 20 november 1999, huwde Laurette de constitutionele advocaat Marc Uyttendaele.
Raad eens wie de getuigen waren?
De vroegere echtgenoten van het onlangs gehuwde paar! Abbès was getuige van Laurette, een wees er op dat ze zeer goede vrienden waren gebleven. Zo goed zelfs dat Abbès momenteel als adviseur deel uitmaakt van Laurette haar "strategische cel", wat ook het stafpersoneel van haar kabinet in het
parlement wordt genoemd.
Men moet niettemin zorgvuldig kijken om hem, onder de vele adviseurs van Laurette te vinden. Haar team is één van de grootste eenheden van het overheidspersoneel.
De bevoegdheden van Abbès omvatten godsdiensten, multicultureel beleid en het grote stedenbeleid.
Het is verrassend dat men daar niets over een drugbeleid terugvindt.
Merk ook op dat Abbès, net als alle andere socialistische leiders, heel erg tegen het verbieden van hoofddoeken is bij moslimvrouwen, (zie zijn oproep tegen het verbod van hoofddoeken in "La Libre Belgique" van 15 januari
2004).
Hij gaf zijn steun aan het oprichten van de vereniging COIFE (Collectif d'associations Opposées à l'Interdiction du Foulard à l'Ecole - Gezamenlijke Verenigingen tegen het Verbod van hoofddoeken in Scholen). Één van de medewerkers van Abbès is Kissi Benjelloun, voorzitter van de Unie van Moskees. Een slager van beroep. Benjelloun zou zich snel hebben verrijkt bij 'Real Syndicate' een vereniging
voor moslim huiseigenaars.
In islamitische kringen wordt hij ervan beschuldigd de controle van de Moslimvleesmarkt uit voeren voor zijn persoonlijk profijt.
Bovendien zou Benjelloun ernstige problemen hebben met de Franse belastingdienst.
De vorige Minister van Justitie, de wat kleurloze Marc Verwilghen, had acht van de zestien leden van de moslimexecutieve geweigerd, omdat staatsveiligheid hen verdacht van fundamentalisme.
De echtgenoot van Laurette Onkelinx werd door hen ingehuurd om hun zaak te verdedigen. Heel snel nadat Verwilghen vervangen werd, verkoos Laurette deze acht fundamentalisten. Door de wet van 18 juli 2003, werden net diegenen uitgekozen die ervan verdacht werden het dichtst aan te leunen of lid te zijn bij de "Moslimbroeders" van de extremistische Turkse beweging "Milli Gorûs".
Onder hen was ook Mohamed Boulif, de nieuwe voorzitter van de uitvoerende macht ter vervanging van Nordin Maloujahmoun, die als gematigde bekend staat.
Boulif slaagde er snel in om een "toelage" te verkrijgen die totaal ongerechtvaardigd was. Een overeenkomst met de overheid van maart 1998 bepaalde dat éénderde van de Moslim Algemene Vergadering (die uit 68 leden wordt samengesteld en door algemene stemming van Belgische moslims worden verkozen) na 5 jaar worden vernieuwd.
Maar Laurette hield niet van de huidige executieve, onder andere omdat de Parti Socialiste er geen controle over had.
Het gebrek aan taalkundige pariteit (het werd meestal samengesteld uit Franssprekende personen!) en het ontbreken van man-vrouw pariteit (indien dit al in moslimwereld mogelijk zou zijn?) moest de executieve volledig
worden vernieuwd.
In feite schijnt het dat sommige moslim godsdienstige leiders overeen kwamen om te stemmen op de Parti Socialiste als zij deel konden uitmaken van de nieuwe executieve.
Dit is in elk geval wat Moslim-pjm zegt [ PJM = Jonge Moslimpartij).
Zonder zelfs de moslim executieve hierin te raadplegen, stuurde Laurette hen een brief op 8 april 2004 om hen te informeren over haar bedoeling om nieuwe algemene
verkiezingen te houden.
Een ontwerp koninklijk besluit volgens deze lijnen werd goedgekeurd op 25 juni 2004, maar na een zeer negatief advies dat door de Raad van Staat werd gegeven, moest ze het laten vallen.
Een wetsontwerp werd toen voorgelegd op dringende basis, d.w.z., er waren amper vier dagen tussen de voorlegging van het wetsontwerp en het doorgeven ter goedkeuring in beide Kamers.
Dit vond plaats op zaterdag 17 juli 2004, terwijl normaal de Kamers nooit op zaterdag zitten. Sommige volksvertegenwoordigers, zoals Christelijke Senator
Clotilde Nyssens vroegen, "hoe een bestaand representatief orgaan ooit van buitenaf kan worden opgedoekt, om het te laten vervangen door een nieuw orgaan waarbij werd geoordeeld over de manier waarop het functioneert, terwijl nu andere regels gevolgd worden dan de tot stand gebrachte oorspronkelijke en juridische regels?"
Laurette antwoordde dat zij voor de beste belangen van de moslimgemeenschap werkte. Dit was een typisch socialistisch antwoord; de mensen worden 'gelukkig'gemaakt ondanks zichzelf.
Bovendien werd verschillende keren beroep aangetekend voor het Arbitragehof door moslims om de wet te herroepen.
Op 23 september, ondertekende Laurette een ministerieel besluit waarbij de nieuwe leden van het comité werden benoemd: vroegere magistraten Lucien François en Raymond Decoux, en Ayse Oz en Hassan Bousetta, Jacques Piéron, een deskundige op verkiezingsprocedures, en moslims van wie de godsdienstige
representativiteit onbetwistbaar werd gevonden.
Hun kostprijs is 62.5 euro per halve dag.
Moslimorganisaties hebben onmiddellijk verscheidene klachten tegen deze zuiver politieke benoemingen bij de Raad van State ingediend.
Vele moslims proteerden tegen deze strategie [ zie Voetnoot 1 ] die door de Parti Socialiste, en in het bijzonder door Laurette Onkelinx werd gevolgd en die erop neerkomt " een strategie te volgen om een ideologische controle in stand te houden- om meer stemmen eigenlijk te bereiken - over een
gemeenschap waar eigen zeggenschap wordt verhinderd." Het schijnt dat de Parti Socialiste de immigrantengemeenschap, vooral de moslims wil gebruiken, om extra stemmen te bereiken.
Het recente schandaal van Isabelle Simonis [ zie Voetnoot 2 ], de opvolgster in de streek van Laurette dat zij ten gunste van Brussel heeft laten varen, heeft dit duidelijk aangetoond. [ Beeld van Philippe Moureaux, met de legende:
"Philippe Moureaux, Burgemeester van het district van Molenbeek, is van plan immigranten en vooral islam als basis voor zijn kiesdoeleinden te gebruiken." ]
Nochtans is er geen enkele waarborg dat de strategie om de islam te gebruiken om stemmen te halen, - zoals door het duo Onkelinx-Moureaux wordt gevolgd -, als intelligent en efficiënt mag worden beschouwd.
Want het gevoel van ontevredenheid groeit bij vele moslims. Bedreigingen die onlangs door Laurette Onkelinx, Philippe Moureaux and Mohamed Chahid werden ontvangen zijn daarbij vrij duidelijke signalen.
Mensen die van de islam houden worden nu bedreigd door islamieten!
Wat opvallend is bij dit alles, is dat amper twee weken geleden, Laurette tijdens een tv-debat, zeer zelfverzekerd verklaarde dat de moord op Theo van Gogh in Amsterdam, iets was dat in België onmogelijk was.
Men kan dit als bewijsmateriaal van Laurette's gebrek aan bekwaamheid zien, terwijl ze zich tevreden stelt met wishful thinking. Zogenaamde de bekwaamheidsmaatregelen van Laurette tot haar commerciële glimlach is één bedrieglijk masker. Bij alle ministeries waar zij al heeft gewerkt, bleef enkel occasioneel een goede herinnering aan haar over.
Het was meer gebabbel en show dan echte actie.
Geen pragmatisme (of gevoel voor realiteit) maar eerder doctrinaire en dictatoriale tribunes.
De Franssprekende politieke kringen herinneren zich nog één van de doelstellingen die in 1996 door Laurette Onkelinx werd bepaald toen zij Minister van Onderwijs voor de
Franse Gemeenschap was, "Alle studenten zouden in 2001 tweetalig zijn."
Het is nu 2004 (2005) en zijn gedwongen om toe te geven dat dit doel verre van bereikt is!
Wat de leraren aangaat, hebben de meeste van hen veel betere herinneringen aan de vroegere pragmatische minister Pierre Hazette dan aan de koppige Laurette.
Daarna werd Laurette minister van Justitie.
Hier komt zij, wacht en kijk!
Goed, om het zachtjes uit te drukken, worden de overtuigende resultaten nog verwacht.
De gevangenissen zijn overladen en zo lek als een zeef.
Er waren meer dan 9.000 gevangenen in 2003, Daarbij laten we de incidenten tijdens de Dutroux affaire nog even buiten beschouwing.
Zaken zoals de opengelaten politiebestelwagen, een celsleutel die in een pot
werd gevonden, erotische brieven die werden gevonden van Dutroux aan een
minderjarig meisje).
De ongelooflijke vluchtverhalen van Nordine Benallal in augustus 2004 en van
Hammid Gr Mrabet hebben zowat 20 dagen later de krantenkoppen gehaald. In de gevangenis van Lantin, kon een gevangene zelfs een grote vuurwapentrafiek opstarten vanuit zijn eigen cel!
Wat deed Laurette toen? De vlucht zou veroorzaakt zijn door het gevangenisbeleid, die onder de controle van het Ministerie van Financiën, Didier Reynders staat. Daarmee
was het probleem opgelost.
In verband met de overvolle gevangenissen, werden ondertussen twee gevangenissen gesloten (in Hasselt en Tongeren) omdat zij te oud waren voor de arme gevangenen.
Zullen deze sluitingen niet voor nog meer overbevolking zorgen nog bij de overgebleven gevangenissen?
Geen probleem! Het totale aantal gevangenen zal door officieel besluit verminderen.
Voor alle gevangenisstraffen van minder dan 6 maanden (behalve racistische misdaden) zal men niet meer opgesloten worden.
Voor uitspraken van de rechter van 7 Ã 8 maanden, hoeft men slechts nog één
maand in de gevangenis.
Voor een gevangenistermijn tussen 8 en 12 maanden, zal het slechts 3 maanden
gevangenis zijn. Voor alle gevangenisstraffen tussen 1 en 3 jaar, zullen de
celbewoners worden vrij gelaten nadat zij éénderde van hun gevangenisstraf hebben uitgezeten.
De gevangenen die vragen om met een elektronische enkelband te worden uitgerust, zullen van rechtswege onmiddellijk op vrije voeten worden gezet,
maar blijven officieel wel gevangenen.
Dit zijn alle vrij ontmoedigende maatregelen voor misdadigers!
Uit angst voor een cipierstaking vóór de verkiezingen van juni, vroeg
Laurette dat een minimum aan veroordeelde personen werd opgeroepen om hun
straf uit te zitten in de overbevolkte gevangenissen.
Van rechters werd geëist dat zij hun uitspraken minstens één maand zouden
uitstellen tegen personen die minder hebben ontvangen dan een
gevangenistermijn van 3 jaar.
Op een totaal van 1.138 verzoeken om invrijheidstelling op erewoord, zijn 658 verzoeken verleend, d.w.z., 59 %!
5% van de verzoeken was betrokken seksuele misdaden tegen minderjarigen!
(Volgens dagelijks "La Dernière Heure" van 9 november 2004).
Anderzijds heeft de Staat meer dan 500.000 euro in 2 jaar betaald om mensen
onrechtvaardig in hechtenis te houden.
"Personen die geen inbreuk hebben begaan vinden zich in de gevangenis. Het
gebeurt regelmatig." ("La Dernière Heure", 29 oktober 2004). Dus worden
misdadigers losgelaten en onschuldige mensen worden opgesloten!
Aan het chronische gebrek aan magistraten werd niets gedaan.
Integendeel, de situatie schijnt te zijn verergerd.
Men verkiest het benoemen van lager personeel - dat goedkoper is en lonend wanneer het tijd voor verkiezingen is - eerder dan magistraten. Vele bekende delinquenten en misdadigers worden bevrijd of krijgen symbolische straffen omdat zij niet binnen een redelijke tijd voor de rechter konden verschijnen.
Dit zal hen echter niet weerhouden op opnieuw misdaden te plegen!
Het beheer van Laurette toont deficiëntie. Ondanks een beduidend stijgende begroting voor het Ministerie van Justitie (dat wat is wat zij zelf zei!)
krijgen de crediteuren hun geld niet op tijd en is het departement dat met het betalen van de rekeningen van het Ministerie van Justitie wordt belast vrijwel failliet gegaan.
En 650 magistraten tekenden vervolging aan tegen Laurette voor wanbetaling van gelden die hen rechtmatig toekomen. ("La Dernière Heure", 27 augustus)
Het is wel waar dat de prioriteit van Laurette Onkelinx ligt in het
bestrijden van extreem-rechts. Niet door de bestaande problemen aan te
pakken, maar door het breken van de thermometer.
Zij geeft opdracht tot het volgen van procedures tegen rechts en verbiedt
alles wat eventueel kan lijken op racisme of islamfobie.
Vergeet niet dat het wekelijkse satirische blad Père Ubu ons verscheidene keren eraan herinnerde dat Laurette van de"Kaviaar-socialisten" [ zie Voetnoot 3 ] zowat 30.000 euro per maand verdient.
Zij reageerde hierop en gaf haar echtgenoot en advocaat opdracht om Père Ubu voor de rechter te slepen. Zij verloor deze zaak jammerlijk.
Met dergelijke bedragen zou ze terug naar haar keuken moeten worden gestuurd, er is nauwelijks enige kans dat zij het droevige lot van haar kiezers zou moeten delen!
Voetnoot 1: EMIM, Herdenking voor de Marokkaanse
Immigratie, werd verondersteld om 40 jaar Marokkaanse
immigratie naar België te vieren en op het terugwinnen van hun stemmen voor de regionale verkiezingen van juni 2004. De raad die uit 12 leden werd wordt samengesteld werd voorgezeten door diezelfde Hassan Bousetta, en werd verder samengesteld uit 6 leden van de PS, één groene en 5 socialistische sympathisanten.
Voetnoot 2: Een interne memo werd per vergissing door een medewerker van Isabelle Simonis aan Le Soir gestuurd en laat blijken dat de strijd tegen de rechtervleugel en racisme o.a. werd gemotiveerd door de wens om "allochtone kiezers bij de PS aan te trekken."
Men zou dan openbaar geld voor dit sectarisch doel besteden. Isabelle Simonis gaf blunderende antwoorden op vragen over dit incident en zij werd gedwongen om als voorzitter van het Franse Sprekende Communautaire Parlement af te treden.
Voetnoot 3: "Kaviaar-socialisten" is een term die
wordt gebruikt om naar dit rijke en aristocratische links te verwijzen dat in wezen niet socialistisch is.
Vertaling van een artikel van de hand van JL.L. in FNB-magazine.
|
_________________
http://www.evynice.tk/ |
|
FAQ
Suchen
Mitgliederliste
Benutzergruppen
Registrieren
Profil
Einloggen, um private Nachrichten zu lesen
Login
